Nieuws

'Als schrijver moet je een beetje naast de maatschappij staan'

Door Peter van Oirschot
Schrijver Yves Petry was te gast op het Tilt Festival

TILBURG - Vorige week stond in teken van het Tilt Festival, een van de grootste literaire festivals van Nederland, dat ieder jaar met trots in Tilburg gehouden wordt. Ik ging langs bij de zogeheten 'Writer in Residence': Yves Petry.

DOOR ILJA BARSONY

 

De Writer in Residence doet gedurende het Tilt festival verslag van zijn indrukken in Tilburg en treedt op de laatste avond op. Elk jaar wordt hiervoor een schrijver van kaliber gevraagd en dit jaar was dat voor de 2e keer Yves Petry, de 49-jarige Vlaamse schrijver uit Leuven die tal van literaire prijzen in de wacht sleepte. Een gesprek over zijn leven, zijn carrière en het schrijversvak.

Yves begon met schrijven op zijn 19e. Hij studeerde toen wiskunde en kwam erachter dat hij iets anders wilde doen. "Ik werd geïnspireerd door de verhalen van Kafka. Hij greep mij zodanig aan dat ik dacht: zo wil ik ook mensen aangrijpen. Een schrijversvakschool bestond nog niet, wel ging hij een studie filosofie volgen. Na deze opleiding is hij serieus gaan schrijven en schreef hij zelfs een toneelstuk dat is opgevoerd. Nadat zijn eerste roman door iedere uitgever werd afgewezen, was het bij zijn 2e roman raak. Uitgeverij De Bezige Bij vond zijn werk zodanig goed dat ze besloten zijn roman uit te geven en zo was in 1999 zijn debuut een feit. Momenteel is hij een begenadigd schrijver die in 2011 de Libris Literatuurprijs won voor 'De maagd Marino'. Op dit moment is zijn grootste ambitie meer vertalingen van zijn boeken

Wie gaat schrijven, kiest voor een bepaalde stijl van leven. Iedere dag maakt Yves een wandeling of fietstocht. Vervolgens gaat hij 6 à 7 uur schrijven. In de periode van schrijven kun je soms best zwaarmoedig worden van het langdurige isolement. "Als schrijver moet je sowieso een beetje naast de maatschappij staan", zegt Petry. Veel belangrijker dan inspiratie is volgens hem daarom soms motivatie. Op dit soort momenten herleest hij graag boeken waar hij van houdt. "Sommige boeken in mijn huis zijn als een soort geestelijke vrienden voor me. Ze helpen me in het leven. Als ik even niet meer weet waarom ik dit doe, zoek ik deze vrienden weer even op. Gewoon om even hun stem weer te horen. Dan herinner ik me weer waarom ik schrijver ben. Ik hoop dat mijn boeken net zoveel voor anderen betekenen."

Maar ook voor het schrijven zelf heeft hij natuurlijk veel passie. Zo geniet hij het meest van een geslaagde zin. En kan hij persoonlijke conflicten in de karakters van zijn boeken verwerken. Wat opvalt in zijn boeken is namelijk dat hij soms razendsnel schakelt tussen twee karakters die elkaar beargumenteren met verschillende standpunten en kijken op het leven. Yves is het dan vaak met beide eens. Hij laat dus eigenlijk gewoon twee tegenstrijdige gedachten van zichzelf met elkaar in dialoog gaan. "Deze conflicten hoeven nog niet eens opgelost te worden en misschien kan dat ook wel niet. Je blijft er dan niet mee zitten en het krijgt dan toch vorm. Dat vind ik al heel wat. Veel mensen denken echter dat ik de hoofdpersoon op mijzelf baseer. Wat zeker niet het geval is."

De schrijver krijgt pas halverwege het schrijven van een boek een idee waar het heen gaat. Hij begint meestal gewoon met een begin situatie. Gaande weg het schrijven gaat het niet altijd even makkelijk. Soms vloeit het er uit als een waterval, soms komt er niks. Ook in het tweede geval blijft hij zitten. "In dat opzicht is het ook gewoon werk. Je kunt niet alles in een rush van inspiratie schrijven." Uiteindelijk moet het boek letterlijk van hem worden afgepakt. "Er wordt dan een proefdruk gemaakt en dan kan ik er niks meer aan veranderen." Nog hobby's? "Nee, ik heb een leven."

|Doorsturen