Nieuws

Column: Onze meiden

Door Petra Jansen

De voetbalarme zomers, ik koester ze. Geen lelijke juichpakken, geen oranje vlaggetjes die er tot de herfst nog hangen, geen favoriete tv-programma's die weggedrukt worden door het sportgeweld. De Tour de France, die kan ik hebben. Da's voor mij toch een soort Rail Away, maar dan met fietsers in plaats van treinen. Voorbijglijdende landschappen badend in de zon, met af en toe ter vermaak een als duivel verklede toerist of een kunstwerk van hooibalen in een weiland. Heerlijk.

Maar dit jaar mis ik ze toch een beetje, de juichpakken, vlaggetjes en vervallen tv-programma's. Het Nederlands damesvoetbalelftal verdient ze, maar krijgt ze niet. Deze week vielen me wel de vele buitenlandse supporters die in speelstad Tilburg hun land kwamen aanmoedigen. Maar verder blijft de aandacht toch een beetje lauw vergeleken met die voor 'onze jongens'.

Maar de heren hebben het verprutst wat voetbal betreft en damesvoetbal....tsja...daar kleeft hier toch nog steeds een soort schaamtegevoel aan. Een hardloopster, zwemster of tennisster wordt meteen als een heldin ingehaald. Dafne Schippers, Kiki Bertens en Ranomi Kromowidjodo zijn lievelingen geworden van het Nederlandse sportpubliek. Maar vrouwenvoetbal krijgt, vooral van mannen, nog steeds het stempel minderwaardig. Mogen vrouwen soms alleen meedoen aan sporten met kleding waarbij ze er 'lekker' uitzien? Voelen mannen zich bedreigd door goed voetballende vrouwen?

Om op een positieve noot te eindigen: de belangstelling voor vrouwenvoetbal is groeiende. Er komen meer bezoekers naar EK-wedstrijden en er schijnt voor dit toernooi zelfs een officieel stickerverzamelalbum te zijn. Misschien komt er een tijd dat vrouwenvoetbal op gelijke hoogte staat met mannenvoetbal. Dat 'onze meiden' ook gewoon evenveel betaald krijgen als de 'onze jongens' — al zouden die laatste ook wel wat minder mogen krijgen. Het gaat allemaal vast nog een tijdje duren, maar dit EK is een stap in de goede richting.

Petra Jansen

|Doorsturen