Nieuws

Column: Solliciteren

Door Petra Jansen

Nobel is het in elk geval, het plan van de gemeente Tilburg om in de eigen organisatie een proef op te zetten met anoniem solliciteren. 'Daarmee willen we iedereen gelijke kansen bieden tijdens de brievenselectie', zo schrijft de gemeente op haar website. Op dat eerste selectiemoment zijn die gelijke kansen er ook echt. En dat is mooi, want de naam Mohamed of Fatima is helaas vaak nog reden om een sollicitatiebrief meteen terzijde te schuiven.

De recruiter moet bij het anoniem solliciteren een keuze maken uit een stapel sollicitatiebrieven zonder naam, leeftijd, burgerlijke staat en geslacht. En inderdaad, uit die berg kiest hij of zij dan de personen die het beste bij de organisatie lijken te passen: voldoende ervaring, de juiste opleiding.

Maar dan volgt het moment dat de kandidaten uitgenodigd worden voor een eerste gesprek. Vervolgens blijkt er een moslima tussen te zitten, een vijftigplusser of een zwangere vrouw. En dan maakt een werkgever opeens een andere afweging, die vaak neerkomt op: wat gaat dit me eigenlijk kosten? Waarna hij alsnog kiest voor de kandidaat met het minste risico: het liefst de witte, jonge man.

Gevolg: de andere kandidaat krijgt alsnog een telefoontje waarin hij of zij afgewezen wordt met een smoes. U hebt ze vast wel eens voorbij horen komen. 'Er was toch geen klik in het gesprek,' 'je hebt toch te weinig inhoud' of 'Je past bij nader inzien niet in het profiel'.

En dan heb ik het nog niet eens over de werknemers die wel worden aangenomen, maar er na een tijdje alsnog uitvliegen. Zie de honderden klachten die onlangs binnenkwamen bij het meldpunt zwangerschapsdiscriminatie.

Ik hoop natuurlijk dat de proef in Tilburg een positief resultaat oplevert, maar experimenten elders leverden nauwelijks iets op. Discriminatie uitbannen vergt van werkgevers een totale omslag in denken en niets anders.

 

Petra Jansen

 

|Doorsturen