Nieuws

Column: Verdwalen

Door Petra Jansen

Het is een typisch Nederlandse kwaal: bewegwijzeren tot je erbij neervalt. Wie regelmatig gaat wandelen in de bossen weet wat ik bedoel. Om de 5 meter staat een ANWB-paddenstoel, want stel je voor dat de wandelaar eens iets op eigen houtje zou ontdekken. En dat in natuurgebieden waar je altijd wel een autoweg of voorbijrijdende trein op de achtergrond hoort. Verdwalen? Hoe dan?

Ook Citymarketing Tilburg en het Ondernemersfonds Binnenstad nemen de centrumbezoeker graag bij het handje. Zij gooien er een uitgebreid en ongetwijfeld kostbaar plan tegenaan om Tilburgers en bezoekers van buiten de stad beter hun weg te laten vinden in het centrum. De binnenstad wordt daarom opgedeeld in maar liefst negen gebieden met elk een eigen kleur. Die kleur moet terugkomen in straatnaamborden, banieren, straatbeschildering, verlichting en straatmeubilair. Lijkt mij een vrij bonte kermis te worden - en we hebben al te veel kermis - maar los daarvan vraag ik me af wat de meerwaarde is van het plan voor de bezoeker.

De gemiddelde Tilburger hoeft op het straatnaambordje Tuinstraat niet ook nog te lezen dat die zich in het Dwaalgebied bevindt. In het centrumplan wordt het Dwaalgebied trouwens serieus omschreven als 'een complex gebied waar men gemakkelijk kan verdwalen'. Alsof het de rimboe van Suriname is. Zou het Dwaalgebied daarom de kleur groen hebben meegekregen? De Heuvelring blijkt - hoe verrassend - onderdeel van het horecagebied. Dat krijgt de kleur geel, van het bier.

Als ik een voor mij onbekende stad bezoek, dan wil ik gráág de weg kwijtraken. Juist dan ontdek ik de leukste plekken. En wie van de bezoekers gaat heel die kleurenwaaier eigenlijk uit elkaar houden? Als verdwalen in de Tilburgse binnenstad al mogelijk is, dan liever niet in een woud van gekleurde straten, bordjes en lampen. In dit geval staat de 'T' voor 'Te veel'.

Petra Jansen

|Doorsturen