Nieuws

Column: Vertrouwen

Door Petra Jansen

Even geleden sprak ik met een jonge Tilburgse die sinds een tijd in de bijstand zat. Een slimme, ambitieuze vrouw die goed wist wat ze wilde, maar daar ondanks (of dankzij?) de ondersteuning van de gemeente niet aan de bak kwam. Ik heb met open mond naar haar verhaal zitten luisteren. Naderhand vroeg ik me af: is dit nou de manier waarop de gemeente Tilburg met welwillende burgers omgaat? Ondanks haar wantrouwen jegens de gemeente, was deze vrouw vastbesloten om aan het vertrouwensexperiment mee te doen. Zij wel. Maar verder wil het in Tilburg nog niet zo vlotten met het werven van deelnemers voor de proef met de regelarme bijstand.

Opmerkelijk, want in andere steden in het project, zoals Groningen en Wageningen, staan bijstandsgerechtigden in de rij om zich in te schrijven. Waar gaat het mis in Tilburg? De twee mogelijkheden zijn volgens mij: óf mensen kennen de proef niet óf ze wantrouwen de gemeente enorm.

Dus is het van belang dat de gemeente de proef goed communiceert. Ik las op internet een verslag van iemand die een voorlichtingsbijeenkomst over de proef bezocht in Tilburg-Noord, waar de aanwezige projectleider zijn vragen vooral kon beantwoorden met 'uh' en 'dat moet ik opzoeken'. Dat schept natuurlijk weinig vertrouwen. Veel aanwezigen, zo las ik, wilden meedoen omdat ze niet overweg konden met hun casemanager. Zij kozen dus niet zozeer bewust voor een andere aanpak, maar hoopten gewoon op een vriendelijker bejegening.

Er valt daarnaast genoeg te zeggen over de opzet van het experiment zelf. Zou ik bijstandsgerechtigden dus afraden om mee te doen met deze proef? Nee. Dat Tilburg met dit experiment meedoet, wil namelijk zeggen dat het in elk geval begint door te dringen dat het huidige systeem niet deugt. En dat is ook wat waard.

Petra Jansen

|Doorsturen