Nieuws

Nostalgie: Sinterklaastijd rond 1950

Door Peter van Oirschot

Sinterklaastijd van nu is niet te vergelijken met die uit mijn jeugd. Een diepgravende herinnering brengt mij zo'n 65 jaar terug toen ik 7 jaar oud was. De bakkersstichting St.Honoré organiseerde elk jaar voor de bakkersjeugd een sinterklaasviering. We keken met spanning uit om daar met broertjes en zusjes heen te gaan. Het was in de Tuinstraat in het toenmalige KAB gebouw teTilburg. Heel veel bakkerskinderen kwamen er samen voor een gezellige middag met veel liedjes.

Wat ik niet wist dat mijn eigen vader die middag voor Sinterklaas speelde. Heilig overtuigd van het geloof in Sinterklaas mocht ik op het podium komen voor een versje. Geen enkele twijfel kwam in me op toen ik met knikkende knieën het versje opdroeg. Ik kreeg er luid applaus voor want het was een bijzonder versje dat mijn moeder mij ooit leerde. Trots vertelde ik thuis dat ik bij Sinterklaas mocht komen. Het geheimpje dat mijn eigen vader die Sinterklaas was, werd natuurlijk niet verklapt. Rond deze tijd moet ik daar nog vaak met een glimlach aan terug denken. Het versje zou in de huidige tijd beslist wel aangepast moeten worden; de kinderen van nu zouden zich er absoluut niet meer in herkennen. Bovendien zou het taalgebruik momenteel wellicht niet meer politiek correct zijn, maar ik wil het de lezers van nu toch niet onthouden.

 

Het gaat als volgt:

Sint Nicolaas had op 5 december eens vreselijk last van rheumatiek

Al nam hij vijftien aspirientjes; hij voelde zich nog net zo ziek.

"Ach Pietje" sprak St. Nicolaas droevig, "ik kan niet met die jutezak,

vannacht cadeautjes rond gaan brengen. 't Is veel te tochtig op het dak.

Ga jij dus maar alleen vanavond. Maar niets vergeten, denk er om!"

Ons Pietje voelt zich heel gewichtig, maar eigenlijk is hij oliedom.

Hij klom des 'nachts langs dak en goten en bromde in de negertaal:

"Waar moet ik nu cadeautjes brengen? Ik ben 't vergeten allemaal".

En weet je wat er toen gebeurde? Het is beslist de moeite waard.....

De roe bracht hij bij zoete Greetje; bij juffrouw Snip het hobbelpaard.

En stoute Wim die van zijn leven nog nooit op school had opgelet

Die kreeg 'n spoortrein en een voetbal, en zeven letters van banket.

Klein Flipje kreeg een verewaaier, en Zus een wandelstok cadeau.

De barones kreeg een paar klompen, en dove Klaas een radio.......

Breed lachend met zijn witte tanden kwam Piet weer bij de bisschop aan;

Braaf Keesje van de Bovenmeester die had hij in de zak gedaan.

Toen Sinterklaas dit alles hoorde werd hij gewoonweg wit van schrik;

En zwarte Piet begon te huilen, en brave Keesje kreeg de hik.......

Toch liep die dag het Sinterklaasfeest voor iedereen nog prettig af

Omdat de Sint voordat hij weg ging nog een geweldig feestmaal gaf.

Met veel banket en limonade voor ieder kind, het is echt waar;

Ze zongen: "Sinterklaas Kapoentje, vaarwel, vaarwel tot volgend jaar"!

 

Els van Iersel-Van Ganzewinkel

|Doorsturen

Conny

2017-11-03 13:18:11

Wat is het doel geweest on dit te plaatsen in de koerier? Nog meer olie op de toch al verhitte discussie over zwarte piet. Het gedicht bewijst in ieder geval dat men vroeger inderdaad zwarte piet als een domme neger zag ( staat letterlijk in de tekst). Ik hoop van harte dat zwarte kinderen deze tekst niet lezen!

Conny

2017-11-03 13:19:29

Wat is het doel geweest on dit te plaatsen in de koerier? Nog meer olie op de toch al verhitte discussie over zwarte piet. Het gedicht bewijst in ieder geval dat men vroeger inderdaad zwarte piet als een domme neger zag ( staat letterlijk in de tekst). Ik hoop van harte dat zwarte kinderen deze tekst niet lezen!

Uw reactie