Uit

Vijftig kinderen schudden stad op met verstilling

Door Peter van Oirschot

TILBURG - In 2016 won choreografe Katja Heitmann de Prijs van de Nederlandse Dansdagen. Die prijs stelde haar in staat om Siri Loves Me te creëren, een groot 'stadsritueel', uitgevoerd door vijftig kinderen.

Hanneke Wetzer

Op 14 oktober is Siri Loves Me te zien op het Pieter Vreedeplein tijdens Oktober Dansmaand. Aanvang om 14.30 en 16.30 uur. De toegang is gratis.

Heitmann is gefascineerd door de wijze waarop technologie de jongste generatie beïnvloedt. Wat betekent het om op te groeien in ons hoogtechnologische tijdperk? Krijgt de Google-generatie nog de ruimte om zijn eigen pad te bepalen? Tijdens Siri Loves Me vormen vijftig kinderen een eiland van verstilling in de drukke binnenstad. Ze bewandelen een dwaalroute die tegelijkertijd rustgevend en verontrustend, sereen en catastrofaal is.

Voor Siri Loves Me werkt Katja Heitmann samen met een internationale groep jonge dansers van de Vooropleiding Dans Maastricht (NL), Vooropleiding Fontys Dance Academy Tilburg (NL) en tanzhaus NRW Düsseldorf (DE). Samen met deze kinderen maakt ze een voorstelling waarin de mens de grootst mogelijke controle over zijn lichaam krijgt. Die controle gaat zo ver dat zelfs het knipperen van de ogen statisch, mathematisch en op de tel moet gebeuren.

Deelnemer Nohr (14) over Siri Loves Me: "Zelf maak ik altijd tien selfies en alleen de allermooiste zet ik online. In deze dans proberen we ook zo'n perfecte houding aan te nemen." Veerle (17): "De titel Siri Loves Me geeft me een beetje een treurig gevoel, ik heb het idee dat wij steeds meer via apparaten met elkaar communiceren. We zoeken ons geluk in een virtuele wereld, maar die wereld is zo kunstmatig." Volgens Charlie (14) gaat Siri Loves Me over dat je overal wordt gezien: "Op iedere straathoek hangen camera's die kijken of je onverwachte bewegingen maakt." Anne (17): "De repetities voor dit stuk hebben me aan het denken gezet. Als je goed om je heen kijkt zie je dat we op dit moment al functioneren als machines. We lopen over straat en kijken naar op onze schermen, die we volgen als zombies." Tommy (13) ervaart de dans als rustgevend. "Het voelt als een soort waas. Je zit volledig in je eigen wereld en je kan helemaal nergens anders meer aan denken. Dat heb ik normaal nooit. Ik vind het fijn."

|Doorsturen