Nieuws

Column: Plaknacht

Door Petra Jansen

Nederland beleefde de afgelopen maanden enkele plaknachten. Massaal lagen we te woelen, klevend aan onze matrassen. Sommige mensen zaten tot een uurtje of 4 's nachts op het balkon te kijken naar de sterrenhemel. Anderen wendden zich toch maar weer tot Netflix, met ondertussen alle ramen en deuren open om het huis te koelen.

De plaknacht van 2019 die mij het beste bij zal blijven, is die van 25 op 26 juli. Dat was dan ook wel de plaknacht der plaknachten, na een dag waarop de temperatuur een recordhoogte had bereikt van 40 graden. `Plaknacht' was zelfs een van de meest besproken thema¿s op Twitter , zo zag ik die nacht. Want ja, ook ik was wakker. Al lag ik niet in een sauna-slaapkamer, nee zelfs niet in een bed. En bloedjeheet? Nee dat was het ook niet. Er was zelfs sprake van een heerlijk briesje dat af en toe voorbijkwam.

Ik zal u niet langer in spanning houden. Ik zat de hele nacht op een bankje in de stationshal van Rotterdam CS. Hoe ik daar belandde is een lang verhaal, laat ik zeggen dat er een verhitte discussie met de NS aan voorafging. Maar de plaknacht was voor mij niet plakkerig. En saai was-ie ook niet. Ik zag vrolijke mensen terugkomen van het uitgaan. Jongens die de hele nacht ploeterden om de AH to Go bij te vullen. Een medewerker van de shoarmatent die om 2 uur ¿s nachts de ramen stond te wassen. Hollende vakantiegangers met trolleys die de intercity naar Schiphol van kwart over 3 nog moesten halen. Het was een plaknacht anders dan al die andere plaknachten. Het leek wel bijna een plakdág, met al die bedrijvigheid. Aan het einde van de nacht ging ik van plak naar brak. Maar bijzonder was het wel.

 

Petra Jansen

|Doorsturen