Nieuws

Kippenboer Jeroen Bertens komt met eieren vóór Pasen

Door Peter van Oirschot

HAGHORST - De passie spat ervan af bij Jeroen Bertens. Dagelijks verzorgt hij met veel liefde zijn bijna honderdduizend leghennen, zijn hele ziel en zaligheid legt hij erin. Daarom baalt hij ervan dat zijn branche regelmatig negatief in het nieuws komt. 'Wat wij hier dagelijks doen is vergelijkbaar met werken in de zorg', zegt hij.

Door: Theo van Etten

 

In het buitengebied van het dorpje Haghorst heerst een serene rust, het gevoel van zondagmiddag. Iemand knipt zijn heg, een ander loopt met een paardje aan de lijn en even verderop dartelen hertjes in een mini-kinderboerderij. Links van de weg staat een mooie houten blokhut die je via een bruggetje over de sloot bereikt. Bij de deur staat een eierautomaat, voor slechts 1,40 euro koop je hier tien kakelverse eitjes. Bertens Poultry staat op het bord, hier moet ik zijn.

Jeroen wist al op zijn veertiende dat hij kippenboer wilde worden. Als derde generatie is zijn bedrijf totaal niet vergelijkbaar met dat van zijn opa, die vijfhonderd kippen al heel veel vond. Wekelijks leveren Jeroens hennen zo’n zeshonderdduizend eieren. 'In deze tijd is dat voldoende om een rendabel bedrijf te hebben, groter hoeft niet', legt hij uit.

Zorgcentrum

Jeroen heeft niet alleen passie voor zijn bedrijf, hij weet ook alles van pluimvee. Over het verschil tussen bruine en witte eieren bijvoorbeeld. Dat een kip zich terugtrekt vanwege een naderende eisprong en dat je aan de kleur van de oren kan zien welke kleur eieren het dier legt. Maar dat is voor hem slechts basiskennis. Zijn vakmanschap zit hem in de dagelijkse zorg voor de kippen. Hoe vind je de balans tussen bedrijfsvoering en het welzijn van de dieren. 'Dat laatste staat bij mij voorop. Als mijn leghennen het goed hebben, gaat het ook goed met de eierproductie en andersom. Dat is een constante zoektocht naar de juiste mix van voer, temperatuur in de stal, reinheid en ruimte voor de beesten. Feitelijk is het een zorgbedrijf, het gaat 365 dagen per jaar door. Dat zou je kunnen vergelijken met een zorgcentrum ja. Het liefst zou ik dat aan iedereen laten zien. Maar zoveel mensen in de stal toelaten is nu eenmaal niet mogelijk. Geheimen heb ik echter niet.'

 

Die opmerking maakt Jeroen niet zomaar. Regelmatig is de pluimveebranche onderwerp van discussie. Zoals twee jaar geleden nog na een tweet van Jeroen met een foto van zijn kippen. Activisten verweten hem dat zijn dieren veel te weinig ruimte hebben. 'Die foto was 's avonds genomen, dan kruipen kippen dicht bij elkaar. Dat is natuurlijk gedrag. Maar je wilt niet weten wat je na zo’n bericht over je heen krijgt, daar is niet tegen te vechten. Gelukkig is het maar een klein groepje dat zo fanatiek is, de meeste mensen begrijpen het wel. Impact heeft het echter wel degelijk, ook op mijn gezin. Als boer word je weggezet als een crimineel.'

Trots op zijn vrouwen

Ondertussen lopen we naar de stal. Om virussen of bacteriën te voorkomen mag je die alleen betreden als je schoon bent en bedrijfskleding draagt. Overall aan en laarzen reinigen dus. In de verte klinkt gekakel, 'Het blijven vrouwen hè', lacht Jeroen. Beleefd klopt hij op de deur, 'Dan weten ze dat er iemand binnenkomt. Een kip is een prooidier en van nature heel alert. Het woord 'stresskip' is niet zomaar bedacht.' Omzichtig betreden we de ruimte waar het geroezemoes doet denken aan een bedrijfsborrel. De kippen kijken mij argwanend aan maar na enige tijd accepteren ze me en worden nieuwsgierig. Er heerst een gezellige drukte.

 

Jeroen legt uit dat de dieren ondanks de ruimte die ze ter beschikking hebben, zich slechts op een klein oppervlak ophouden. Drinken doen ze druppelsgewijs via een nippeltje, net zoals ze in de natuur de dauw van een blaadje tot zich nemen. Voelen ze de eisprong naderen, dan zoeken ze een donker plekje, waar ze even later weer uit tevoorschijn komen: een vers ei achterlatend. 'Zie jij stress bij de kippen? Hier ben ik nou trots op. Dat mijn kippen het goed doen en in goede conditie zijn. Natuurlijk houdt dat een keer op, we hebben in Nederland nu eenmaal gekozen voor een systeem waarbij een kip zeg maar anderhalf jaar ‘rendabel’ is als het gaat om eieren leggen. De marges die de tussenhandel en supermarkten hanteren laten geen ruimte om ze langer te houden. Tenzij mensen bereid zijn om meer geld voor een ei te betalen en de marges eerlijker verdeeld worden.'

 

Voorlopig zal dat volgens de kippenboer echter niet veranderen. 'Zolang de supermarkten en tussenschakels hoge marges hanteren, blijft een ei feitelijk te duur. Terwijl die tussenhandel nauwelijks iets toevoegt, een ei blijft een ei.' Daarom vindt Jeroen dat het verhaal over de eierbranche beter verteld moet worden. 'We hebben als pluimveehouders te lang niet van ons laten horen. Dat gaan we veranderen, samen met Team Agro NL. Binnen deze organisatie werken boeren en tuinders samen om eerlijk en transparant over de sector te communiceren.'

 

En wat is dan het verschil tussen bruine en witte eieren? 'Proef zelf maar.'

|Doorsturen