Sport

Ivy van den Heuvel stopt met ijshockey

Door Peter van Oirschot

TILBURG - Ivy van den Heuvel (30) hangt zijn ijshockeyschaatsen aan de wilgen.

Van den Heuvel zet na dertien jaar ijshockey op het hoogste niveau een punt achter zijn carrière, die hem bij Amstel Tijgers, Oranje, Eindhoven Kemphanen en de laatste acht jaar Tilburg Trappers bracht. Met 221 goals en 562 punten in 505 wedstrijden bezet hij de elfde plaats op de all-time topscorerslijst van de Tilburgse ijshockeyclub.

De geboren Bosschenaar zoekt naar de juiste woorden die zijn acht seizoenen in het IJssportcentrum Tilburg omschrijven. 'Bijzonder dankbaar! Trappers bood me een unieke kans hier te komen spelen en mezelf te ontwikkelen, zowel op als buiten het ijs. IJshockey heeft me gevormd tot de persoon die ik nu ben. Ik heb geweldige mensen leren kennen -ook buiten de club- die ontzettend veel voor me hebben betekend. Er zijn vriendschappen voor het leven ontstaan…..'

Het besluit om te stoppen nam de captain van Trappers zelf. 'Natuurlijk heb ik er uitgebreid met mijn vriendin Hanneke over gesproken, maar ook met familieleden, goede vrienden en mensen binnen de club.' Wat gaf uiteindelijk de doorslag? 'Door topsport en een eigen bedrijf runnen te combineren bevond ik me steeds meer in een spagaat. Ik was bezig meerdere ballen in de lucht te houden, terwijl je eigenlijk maar één ding goed kunt doen…… Met mijn bedrijf PTI Coaching wil ik een eigen locatie openen en heb ik serieuze uitbreidingsplannen zoals het coachen van bedrijven op het gebied van vitaliteit en gezondheid. Dan moet ik keuzes maken. Dat ben ik niet alleen aan mezelf, maar zeker ook aan de club en mijn teamgenoten verplicht.'

Ruwe bolster

Van den Heuvel is het prototype van een prof die onder aan de ladder begon en zich met hard werken ontwikkelde tot een topper. Dankzij zijn vader Hein, die drieënhalf seizoen het geelblauwe Trappers-shirt droeg, belandde Ivy in de zomer van 2001 min of meer bij toeval in Tilburg. Onder de helm, de beschermende kleding en het lichaam met elf tattoos gaat een emotioneel mens schuil. Een man die in de hectiek van het profijshockey altijd zichzelf is gebleven. Ruwe bolster, blanke pit. Doorslaggevend op de momenten dat het er écht om ging. Het tekent de teamspeler in Van den Heuvel.

Hoogtepunten

De energieke winger kan terugkijken op een mooie loopbaan met de nodige prijzen. Liefst vijftien kampioenschappen, bekers, cups of schalen prijken er op zijn erelijst. Naast de teamprijzen kreeg Ivy ook individueel lof toegezwaaid. In 2011 legde hij beslag op de Bennie Tijnagel Trofee als grootste Nederlandse talent in de eredivisie. Minstens zo trots is hij op het feit dat hij tijdens zijn acht jaar in de Kruikenstad door twee coaches, Barry Smith en Bo Subr, werd uitgeroepen tot meest waardevolle speler.

Over wie hem moet opvolgen als captain houdt Ivy zich op de vlakte. 'Daarvoor komen er velen in aanmerking. Het gaat niet per se om de beste, maar veel meer om de juiste speler binnen de selectie. Cruciaal is dat hij de identiteit binnen het team bewaakt. Verder is het belangrijk dat hij een schakel vormt tussen de coach en de spelersgroep en een ambassadeur voor de club is…..'

Kleedkamer

Ondanks enkele aanbiedingen verlegde Ivy nooit letterlijk zijn grenzen. 'De mogelijkheden waren er wel. Zo wilde Barry Smith me in 2014 naar Amiens halen.' Waarom dan toch nooit de overstap gemaakt? 'Een samenloop van omstandigheden. Het voorstel kwam vaak op een moment in mijn leven dat het niet paste.'

Over wat hij het meest gaat missen, hoeft hij niet lang na te denken. 'De kleedkamer! In al die jaren is het een soort tweede huiskamer geworden. De humor, de groepsdynamiek, de vriendschappen en het samen tot een topprestatie komen. Maar natuurlijk ook het spelen en winnen van belangrijke wedstrijden. Het gevoel dat ik had toen ik in het tweede duel tegen Landshut 24 seconden voor tijd met 4.300 mensen op de tribune de gelijkmaker maakte, zal ik in het dagelijks leven niet meer ervaren. Dat is onvervangbaar.'

|Doorsturen